Moje wspomnienia z Erasmusa / B1+

Downloads: Moje_wspomnienia_z_Erasmusa_B1.mp3 Download Moje_wspomnienia_z_Erasmusa_B1_PDFHubert: Bardzo dobrze wspominam pobyt na Erasmusie. Spędziłem semestr w Hiszpanii, w Madrycie. Oprócz zajęć na politechnice, na wydziale architektury, uczęszczałem kilka razy w tygodniu na intensywny kurs hiszpańskiego. Dzięki temu poznałem wielu Erasmusów z innych krajów, też z Polski. Chociaż Hiszpanie są bardzo otwarci i pomocni, czas po zajęciach spędzałem głównie z obcokrajowcami takimi jak ja – włóczyliśmy się po mieście i chodziliśmy na plażę, bo była naprawdę piękna pogoda, zwiedziliśmy też inne regiony Hiszpanii, między innymi Katalonię, Kraj Basków i Andaluzję. To było niezapomniane doświadczenie. Teraz kończę studia w Polsce i to tutaj chcę pracować, ale na pewno będę jeździł regularnie do Hiszpanii. Mam już nawet zaproszenie na wakacje od Any, mojej koleżanki z grupy. Iza: Szczerze mówiąc, mam niezbyt dobre wspomnienia z Erasmusa. Byłam kilka miesięcy w Belgii, w Brukseli. Dlaczego nie jestem zadowolona? Jeśli chodzi o uczelnię, nie mogę narzekać – wszystko było dobrze zorganizowane, wykładowcy prowadzili zajęcia na wysokim poziomie i kiedy miałam jakiś problem, zawsze mogłam liczyć na ich pomoc. Po raz pierwszy w życiu mieszkałam w akademiku i to było dla mnie nowe, mało przyjemne doświadczenie. Niestety ludzie z roku oraz inni studenci z Erasmusa byli raczej zamknięci i mało towarzyscy. Nie udało mi się nawiązać żadnej dłuższej znajomości i zwykle spędzałam czas sama. Nie podobała mi się też pogoda – ciągle padał deszcz i było mało słońca. Z ulgą wróciłam po tym semestrze do Warszawy i domu rodziców. Daria: Dwa lata temu pojechałam na semestr do Bolonii, do Włoch, bo studiowałam italianistykę. Miałam zamiar po tych paru miesiącach wrócić do Polski i skończyć studia magisterskie, a potem szukać pracy jako tłumaczka albo lektorka włoskiego w Poznaniu. Traf chciał, że w Bolonii poznałam Martina, studenta lingwistyki z Niemiec, który był moim sąsiadem. Najpierw tylko się kolegowaliśmy, często wpadaliśmy do siebie na kawę, n