Lublin – wielokulturowe miasto / B2

Downloads: Lublin_wielokulturowe_miasto_B2.mp3 Download Lublin_wielokulturowe_miasto_B2_PDFJest takie powiedzenie: „Cudze chwalicie, swego nie znacie”. To znaczy, że bardzo często nie znamy miejsc, które są blisko nas, a zachwycamy się tym, co jest gdzie indziej, na przykład w innym kraju. Jestem z Łowicza, niedużego miasta w województwie łódzkim, i bardzo długo jeździłam na wakacje tylko za granicę. Dopiero niedawno postanowiłam lepiej poznać Polskę.W zeszły weekend pojechałam z mężem do Lublina. Miasto, najprężniej rozwijające się po tej stronie Wisły, jest położone na wschodzie Polski. Jego znakiem szczególnym jest wielokulturowość widoczna w architekturze i sztuce. Dzięki temu atmosfera Lublina jest naprawdę wyjątkowa.Mieliśmy mało czasu, a chcieliśmy zobaczyć jak najwięcej. W piątek wieczorem od razu po przyjeździe zakwaterowaliśmy się w hotelu na Starym Mieście. Po kolacji poszliśmy spać. W sobotę wstaliśmy wcześnie rano, żeby nie tracić czasu. Zjedliśmy śniadanie, zabraliśmy przewodnik, wodę, przekąski i aparat i ruszyliśmy na miasto. Spacer po Lublinie zaczęliśmy od zwiedzenia Zamku Lubelskiego. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu znajdowało się tu więzienie. Dziś w zamku mieści się muzeum. Mnie najbardziej zainteresowały zbiory na temat historii ziemi lubelskiej. Z wieży można zobaczyć wspaniałą panoramę miasta.Przez resztę pobytu mieliśmy w planach zwiedzanie w biegu, ale zmieniliśmy zdanie i postanowiliśmy pospacerować po Starym Mieście bez mapy i celu, zagubić się w jego uliczkach. Po godzinie zatrzymaliśmy się na kawę w kameralnej kawiarni na uboczu, żeby uniknąć tłumów turystów. Przeczytaliśmy kilka akapitów z przewodnika i oczami wyobraźni zobaczyliśmy dawnych mieszkańców miasta i usłyszeliśmy wiele języków, które były tu obecne. Przez wieki w Lublinie żyli obok siebie Polacy, Żydzi, Ukraińcy, Niemcy, Romowie, Tatarzy, Włosi i przedstawiciele innych narodów. Tutaj Wschód spotykał się z Zachode