Jestem w ciąży / C1

Downloads: Jestem_w_ciazy_C1.mp3 Download Jestem_w_ciąży_C1_PDFJeszcze kilka lat temu nie sądziłam, że kiedykolwiek poczuję instynkt macierzyński. Wprawdzie byłam w stałym związku, ale nigdy nie rozmawiałam z partnerem o dzieciach. Każde z nas ceniło niezależność, życie we dwoje, decydowanie tylko o sobie i odpowiedzialność tylko za siebie. Na zakładanie rodziny nie byliśmy już najmłodsi, ja miałam trzydzieści siedem lat, a mój partner czterdzieści dwa. Większość naszych znajomych miała już dzieci, jedno albo dwoje. Pewnego dnia temat ciąży wypłynął sam w jednej z rozmów. Po kilku dyskusjach doszliśmy do wniosku, że chcemy postarać się o dziecko. Poczułam, że jest to dla mnie dobry czas – mamy stabilną sytuację finansową, własne mieszkanie, dobrą pracę, ale od razu naszły mnie wątpliwości – czy to nie za późno? W tym wieku ciąża wiąże się z wieloma zagrożeniami. Postanowiłam o tym nie myśleć i zaczęliśmy starać się o dziecko.Niestety od razu zaczęły się schody. Po kilku miesiącach prób okazało się, że mam problemy hormonalne. To nie była dla mnie łatwa sytuacja. Kiedy okazało się, że mam trudności z zajściem w ciążę, nagle bardzo mocno zapragnęłam mieć dziecko. Mój partner podchodził do tego bardziej na luzie, natomiast ja zaczęłam odczuwać presję. Zawsze śmiałam się z powiedzeń typu „zegar biologiczny tyka”, ale tym razem nie było mi do śmiechu, bo i mnie dotknął ten problem. Leczenie okazało się długie i nieprzyjemne. Po hormonach czułam się źle – często bolała mnie głowa, miałam silne wahania nastroju. Aż w końcu, po roku, postanowiliśmy wyjechać na urlop, oderwać się od wszystkiego, odpocząć. I po powrocie – niespodzianka! – zrobiłam test i zobaczyłam upragnione dwie kreski.Jak zareagowałam? Na początku byłam w lekkim szoku. Nie do końca wierzyłam, że naprawdę jestem w ciąży. Wybuchnęłam płaczem. Targały mną różne emocje – radość, strach o dziecko, obawy o to, jaką matką będę, czy sprawdzę się w tej roli. Potem wszystko potoczyło się tak szybko… Wybór lekarza prowadzącego, pier