About this episode
Miljoenennota en Troonrede waren ‘beleidsarm’, want zo vlak voor Kamerverkiezingen zou een demissionair kabinet met minimale steun in het parlement zich terughoudend opstellen. Moesten de Algemene Politieke Beschouwingen die afgelopen week plaatsvonden dan niet eveneens 'beleidsarm' zijn? Het tegendeel bleek. Jaap Jansen en PG Kroeger zagen liefst drie edities van de APB tegelijk. Op sommige punten werden allerminst 'beleidsarme' initiatieven en politieke conclusies geagendeerd. De eerste verkenningen van een 'post-Schoof-Nederland'. *** Deze aflevering is mede mogelijk gemaakt met donaties van luisteraars die we hiervoor hartelijk danken. Word ook vriend van de show! Op zondag 21 oktober kun je een opname van betrouwbare Bronnen bijwonen in de kleine zaal van Het Concertgebouw: Muziek en tirannie. Bestel hier je kaartje(s) Beveilig je online leven met Surfshark VPN! Ga naar https://surfshark.com/betrouwbarebronnen ofgebruik de code BETROUWBAREBRONNEN voor 4 extra maanden Surfshark. Geld-terug-garantie van 30 dagen inbegrepen. Heb je belangstelling om in onze podcast te adverteren of ons te sponsoren? Zend een mailtje naar adverteren@dagennacht.nl en wij zoeken contact. *** De eerste Algemene Politieke Beschouwingen die we zagen vergden de eerste tweeënhalf uur van het debat. Geert Wilders was van leider van regeringsfractie PVV weer oppositie geworden en dat liet-ie horen. Hij strooide dystopische beweringen rond over 'nationale zelfmoord' en dat binnen een jaar nadat hijzelf de zon zou laten schijnen. Wilders slaakte furieuze kreten van rancune over de mislukking van zijn coalitie en zijn verspeelde premierschap en erkende openlijk de kloof met zijn eigen PVV-bewindslieden. Met voorstellen die grondwettelijke vrijheden en rechten van burgers zouden schrappen, bouwde de PVV-leider een eigen cordon sanitaire naar alle andere partijen. Om zich vervolgens luidkeels te beklagen over tegenwerking en opnieuw een aanstaand premierschap op te eisen. De tweede Algemene Politieke Beschouwingen was een debatfase van indringende en hoogwaardige gedachtewisseling tussen de klassieke partijen rond het midden. Minister Eelco Heinen (Financiën) had daarbij het geluk dat zijn krakkemikkige begroting nauwelijks aandacht kreeg. Partijen als VVD, GroenLinks-PvdA, CDA, D66 en ChristenUnie verkenden veel meer elkaars bereidheid tot consensusvorming en handreikingen. Maar zochten daarbij ook het debat over elkaars eigen profiel en visie. Frans Timmermans (GroenLinks-PvdA) ontpopte zich nadrukkelijk als verbindende staatsman die zijn wens van een ‘s
